Բեզոարյան այծ

Բեզոարյան այծերը հասնում են 1,2-1,6 մ երկարության, ուսի բարձրությունը կազմում է 0,7-1 մ, իսկ քաշը տատանվում է 25-95 կգ։ Նոխազները ձմռանն ունեն արծաթագույն-սպիտակ բուրդ, իսկ ամռանը նրանց բուրդը դառնում է կարմրավուն։ Երկու սեռերն էլ ունեն եղջյուրներ, սակայն նոխազների եղջյուրները զգալիորեն ավելի մեծ են և կարող են հասնել 1,3 մ երկարության։ Բեզոարյան այծերը բնակվում են լեռնային տարածքներում, անտառներում և անապատներում, նախընտրելով դժվարանցանելի վայրերը։ Հայաստանում նրանք հանդիպում են Զանգեզուրի լեռներում, Խոսրովի պետական արգելոցում և Սյունիքի մարզի բարձրավայրերում։ Այս այծերն ապրում են 5-25 անձից բաղկացած փոքր հոտերով և հիմնականում ակտիվ են մթնշաղի ժամերին։ Բեզոարյան այծերը խոտակեր են և սնվում են խոտերով, կիսաթփերով և տերևներով։ Զուգավորումը տեղի է ունենում օգոստոսից մինչև դեկտեմբեր, իսկ նոխազները ծնվում են հունվարից մինչև մայիս։ Այս պահին բեզոարյան այծերը վտանգված տեսակ են որսագողության և բնակավայրերի ոչնչացման պատճառով։